تصویر

نمایشگاه عکس تا بارسلونا

به مناسبت امروز پنجم مهر – که روز جهانی جهانگردی (World Tourism Day) است – پنج سال پیش نمایشگاه انفرادی عکسی را در کاخ نیاوران برگزار کردم که در آن تصاویری را از 6 کشور اروپایی شامل یونان، ایتالیا، واتیکان، فرانسه، هلند و اسپانیا به نمایش گذاشتم.

امروز را بهانه خوبی دیدم تا مروری بر عکس‌هایی داشته باشم که در نمایشگاه “تا بارسلونا…” در معرض دید مخاطبان قرار دادم و بهترین عکس‌های من در سال 1389 محسوب می‌شدند. ادامه‌ی خواندن

مست از رُم

حدود 27 روز گذشته را در سفر گذراندم. سفرهایی بسیار فشرده و سخت همراه با داستان‌هایی جالب و به یادماندنی و عجیب. در این مدت، دو بار به پاریس سفر کردم، دو بار به رم، یک بار به بارسلونا و یک بار به ونیز. فشردگی برنامه‌های این سفرها به حدی بود که نه تنها فرصتی برای خودم و نوشتنم باقی نمی‌ماند، بلکه بعضی از شبها شاید فقط دو سه ساعت فرصت خوابیدن پیدا می‌شد.

اما آنچه که در این فشار و استرس و در بحبوحه همه دل‌مشغولی‌ها و درگیری‌های مختلفی که این روزها با آنها درگیرم، حالم را خوب کرده، آدم‌ها، حرف‌ها و یادگارها و نوشته‌هایی است که به طرز عجیبی روی من تاثیر گذاشته است. ادامه‌ی خواندن

حاشیه

در کارلووی‌واری، در چک

فستیوال فیلم کارلووی‌واری

فستیوال فیلم کارلووی‌واری به هشتمین روز و تجربه حضور در این فستیوال برای من به چهارمین روز رسیده است. به لطف دوست خبرنگارم، برای بعضی از فیلم‌ها به روی فرش قرمز رفته‌ام و از بازیگران و عوامل فیلم‌ها عکس گرفته‌ام. چندین فیلم را در این چند روز دیده‌ام و تجربه گرانبهایی را به دست آورده‌ام. به گمانم حضورم در این فستیوال یک نشانه بود برای اینکه با رویکردی جدی‌تر موضوع فیلم و فیلمسازی را پیگیری کنم. ادامه‌ی خواندن

حاشیه

جشنواره فیلم کارلووی‌واری

سفرنامه کارلووی‌واری در جمهوری چک

امروز که از کارلووی‌واری و از محل جشنواره فیلم این شهر می‌نویسم، حدود سه روز است که در سفر هستم و این چهارمین شهری است که در این سه روز تجربه کرده‌ام. حدود 6 ساعت در فرانکفورت، حدود 23 ساعت در دوسلدورف، حدود 11 ساعت در نورنبرگ و اکنون حدود 26 ساعت است که در کارلووی‌واری هستم. ساعت‌های زیادی را هم در اتوبوس و قطار و هواپیما و ماشین سواری در حدفاصل این شهرها بوده‌ام. ادامه‌ی خواندن

تصویر

پاريس گردي ٤

,Paris in 48 Shots

پاریس این بار خیلی زود دوباره میزبان من و گروهی از همسفرانم بود. برای آنکه در سفر سودای عکاسی وسوسه‌ام نکند و بتوانم به کار بیشتر توجه کنم، دوربینم را با خودم به پاریس نبردم. اما همان طور که حدس می‌زدم، بارها خودم را مستوجب سخت‌ترین تنبیهات بخاطر این تصمیم غلط دانستم! ادامه‌ی خواندن

تصویر

پاریس‌گردی

پاریسی که این بار دیدم

the Paris that I saw this time

Paris majiderfanian 19

پیش‌تر، در سفرنامه‌هایی که از پاریس نوشته‌ام، جاذبه‌های گردشگری معروف پاریس را روایت کرده‌ام. تصاویر این گزارشِ تصویری اما برداشت‌های آزاد من و دوربینم از پاریس در نوروز 1394 شمسی است. من در این سفر همراه و راهنمای همسفران عزیزی بودم که تقریبا تمام وقتم را در خدمت ایشان بودم. این عکس‌ها را در لابلای بازدید از جاذبه‌های مختلف به همراه همسفرانم گرفته‌ام.

ادامه‌ی خواندن

از اسپانیا 2

دستگاه‌هایی در پالما د مایورکا

در طول روزهای سفر به جزیره مایورکا و شهر پالما در اسپانیا، دو بار از دیدن دو دستگاهی که در فروشگاه‌های این شهر بود، بسیار لذت بردم و آرزو کردم که کاش مشابه آن‌ها در ایران هم وجود می‌داشت.

1. دستگاه توزین

در یکی از فروشگاه‌هایی که در نزدیکی محل اقامتم بود، در هنگام خرید میوه و سبزی با این دستگاه مواجه شدم. اگر تجربه خرید میوه و سبزی در فروشگاه‌های بزرگ را داشته باشید، یکی از گلوگاه‌های این فروشگاه‌ها، نقاطی است که برای توزین میوه و سبزی وجود دارد. غالبا در این نقاط صف‌هایی گاها بلند تشکیل می‌شود. من هرگاه به فروشگاه هایپراستار در تهران مراجعه می‌کنم، یکی از معضلاتم ایستادن در صف توزین میوه و سبزی است. این گاهی باعث می‌شود که حتا میوه و سبزی را از این فروشگاه تهیه نمی‌کنم و اقلام مورد نیازم را از میوه فروشی محل تهیه می‌کنم. اما وجود چند دستگاه از نمونه زیر در فروشگاه نزدیکی محل اقامت من در مایورکا، باعث شده بود که چیزی به اسم صف وجود نداشته باشد.

spain-palma de mallorca3همان‌گونه که در تصویر مشخص است، این دستگاه حجم بسیار کوچکی دارد و کار با آن نیز بسیار ساده بود. حتا شاید بتوان گفت که این دستگاه درست شبیه به دستگاه‌هایی است که مثلا در همین فروشگاه‌های هایپراستار نیز وجود دارد، با این تفاوت که پشت آنها در ایران، کاربران فروشگاه می‌نشینند و مشتریان امکان استفاده مستقیم از آن را ندارند. شاید علت‌اش عدم وجود اعتماد و یا عدم آشنایی مردم با دستگاه‌هایی از این دست باشد. ادامه‌ی خواندن

از اسپانیا…

ساندویچ مرغ و بطری آبی که از فرودگاه فرانکفورت در کوله پشتی‌ام مانده را در یخچال خانه می‌گذارم. پرتقال کوچکی را هم که از مایورکا تا بارسلونا و بعد تا مادرید و بعد دوباره تا بارسلونا و بعد تا فرانکفورت و بالاخره تا تهران با خودم حمل کرده ام بر روی میز می‌گذارم تا شاید بالاخره وقت خوردنش فرا رسیده باشد. بسته بیسکویت کوچکی که از مادرید گرفته بودم را نیز در کابینت می‌گذارم. وسیله ها را که از کوله پشتی خارج می‌کنم، تازه چشمم به کیکی می‌افتد که در بارسلونا خریده بودم و در کوله گذاشته بودم. خوشحال آن را از داخل جیب کوله پشتی بیرون می‌آورم. همه اینها من را به فکر فرو می‌برد. سعی می‌کنم روزهای سفرم را دوباره مرور کنم. سعی می‌کنم مرور کنم که بجز این خوردنی‌ها که هر کدام از یک شهر تا اینجا همراه من آمده‌اند، چه چیزهای دیگری از شهرهای مختلف در این سفر با من همراه بوده است؟ نتیجه این بررسی بسیار جالب و تفکر برانگیز است…

.

majiderfanian 5نقاشی‌های یک نقاش آرژانتینی در اسپانیا ادامه‌ی خواندن

داستان‌های سفر – 1

داستان میلاد و مارتین و فرشته‌ها

عصر روز سه شنبه در مادريد نشسته بودم كه ناگهان يادم آمد بايد به “برونو” در برلين ايميل ميزدم تا نامه اي را براي من آماده و ارسال كند. اين كار را انجام دادم. صبح روز چهارشنبه “برونو” پاسخ داد كه در آمريكا است، اما با دفترش در برلين هماهنگ مي كند كه اين كار را انجام دهند. از من خواست تا خودم متن نامه را آماده كنم تا كار زودتر به نتيجه برسد. بلافاصله با “محسن” در ايران تماس گرفتم و از او خواهش كردم زحمت اين كار را برعهده بگيرد. صميمانه پذيرفت و نامه را از تهران براي من كه در مادريد بودم فرستاد.
نامه را براي “برونو” در آمريكا فرستادم. چند ساعت بعد ايميلي از برونو دريافت كردم كه حكايت رد و بدل شدن چند ايميل بين او و دفترش در برلين داشت. در نهايت برای من نوشته بود كه نامه صبح پنجشنبه ساعت ١٠ در برلين آماده تحويل است.
ساعت حوالي ٨ شب بود. بايد ظرف چند ساعت كسي را در برلين پيدا مي‌كردم كه نامه را حضوري دريافت كند. با توجه به تعطيلي رسمي جمعه اين هفته در آلمان و تعطيلي هفتگي جمعه ها در ايران، ارسال از طريق پست ريسك بالايي داشت. چون نامه بايد روز شنبه در تهران به دستم مي‌رسيد. به اين فكر كردم كه اگر كسي كه نامه را در برلين دريافت مي كند، می‌توانست نامه را به طريقي در روز جمعه (امروز) به فرانكفورت ارسال كند، مي توانستم خودم در حدفاصل پرواز كانكشن بين بارسلونا و تهران كه در فرانكفورت توقف دارد، آن را دريافت كنم.
زمان خيلي كم بود. بايد ظرف يكي دو ساعت كسي را در برلين پيدا مي كردم. با چند نفر از دوستان در شهرهاي مختلف مطرح كردم. مسيح در مادريد كه همراهم بود با چند نفر از دوستانش در آلمان موضوع را طرح كرد و بسيار پيگيري كرد. فرشته (که به دلیل حضور یک دوست دیگر در این ماجرا با همین نام، و به دلیل ورود زودتر او به ماجرا او را بعد از این فرشته اول می‌نامم) هم در تهران خيلي جدي دست به كار شد و با خيلي از دوستانش در جاهاي مختلف ارتباط گرفت. حدود دو سه ساعتي من و مسيح و فرشته اول در مادريد و تهران در حال پيغام فرستادن براي دوستانمان در شهرهاي مختلف آلمان بوديم. تقريبا همه آنهايي كه احتمال مي داديم بتوانند كمك كنند، به دلايل مختلف اعلام كردند كه نمي توانند. فقط مانده بود كه فرشته (دوم) دوست مشترك من و فرشته اول كه در برلين زندگي مي كند و از بدِ شانسِ ما در این روزها را در آمريكا می‌گذراند، جواب دهد. آخرشب بود كه فرشته اول خبر داد كه فرشته دوم را پيدا كرده و او در حال تماس با دوستانش در برلين است. ادامه‌ی خواندن

در بارسلونا

به شهري آمده‌ام كه مي‌دانم سالها قبل در آن زندگي كرده‌ام. روزي روزگاري در اين شهر برو بيايي داشته‌ام. اينجا، مي‌دانم كه بسيار ساخته‌ام، نواخته‌ام و پرداخته‌ام.
هرگاه كه اينجا مي‌آيم، شاعر مي‌شوم، عاشق مي‌شوم، هنرمند مي‌شوم! روح اين شهر نفوذ مي‌كند در بطن سلول‌هاي مرده جسمم و مثل يك شوك بزرگ، دوباره زندگي را در آن‌ها به جريان مي‌اندازد. احساس مي‌كنم كه من به اين شهر سفر نمي‌كنم؛ بلكه تمام روزهايي كه در خارج از اين شهر مي‌گذرانم را در سفر هستم و وقتي كه به اينجا مي‌آيم، گویی در خانه هستم.
و من روزي به اين شهر بازخواهم گشت. اين يك واقعيت انكارناشدني است…
.

گشتی تصویری در بارسلون

IMG_6156خیابان لارامبلا (La Rambla) معروف‌ترین خیابان در تمام اسپانیا

ادامه‌ی خواندن

1 2