شعر و سفر ١

مدتي است در حال جمع آوري شعرهاي بزرگان ادبيات ايران با موضوع “سفر” هستم. خواندن بعضي از اين شعرها واقعا حال آدم را خوب مي كند. جدا از آنكه نتايج اين تحقيق را در يك پست مجزا ارائه خواهم كرد، تلاش مي كنم در لابه لاي پست هاي مختلف، هر از گاهي يكي از اين شعرها را به اشتراك بگذارم تا حال و هواي اينجا را بهتر كند.

مثل اين شاهكار سعدي جانمان كه حسن مطلعي براي اين دسته از مطالب است و هر حال پريشاني را آرامش مي بخشد…

اين که تو داري قيامتست نه قامت
وين نه تبسم که معجزست و کرامت

هر که تماشاي روي چون قمرت کرد
سينه سپر کرد پيش تير ملامت

هر شب و روزي که بي تو مي رود از عمر
بر نفسي مي رود هزار ندامت

عمر نبود آن چه غافل از تو نشستم
باقي عمر ايستاده ام به غرامت

سرو خرامان چو قد معتدلت نيست
آن همه وصفش که مي کنند به قامت

چشم “مسافر” که بر جمال تو افتاد
عزم رحيلش بدل شود به اقامت

اهل فريقين در تو خيره بمانند
گر بروي در حسابگاه قيامت

اين همه سختي و نامرادي سعدي
چون تو پسندي سعادتست و سلامت

6 دیدگاه در “شعر و سفر ١

  1. زهرا می‌گوید:

    ايوان تهي است، و باغ از ياد مسافر سرشار.

    در دره آفتاب، سر برگرفته اي:

    كنار بالش تو، بيد سايه فكن از پا درآمده است.

    دوري، تو از آن سوي شقايق دوري.

    در خيرگي بوته ها، كو سايه لبخندي كه گذر كند؟

    از شكاف انديشه، كو نسيمي كه درون آيد؟

    سنگريزه رود، سيماي ترا مي ربايد.

    ترا ز تو ربوه اند، و اين تنهايي ژرف است.

    مي گريي، و در بيرهه زمزمه اي سرگردان مي شوي.

  2. عاشق این قلمشم این حس نابشم
    وقتی می گه قیامت همه دلم قیامت میشه
    اهل فريقين در تو خيره بمانند
    گر بروي در حسابگاه قيامت…
    احساس شیرینی می کنم تو گلوم وقتی می خونمش، از حال بد به حال خوب میاره منو این شوخ شیرین سخن دلبر …
    به قول تو شیرین جهان خودشه به تحقیق
    بگذار حدیث ما تقدم
    😊

    • Majid Erfanian می‌گوید:

      سلام
      بی نظیره، بی نظیر
      میگم که واسه آرامش هر حال پریشان خوبه
      ما که حدیث ماتقدم و ما تأخر رو گذاشتیم…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *